Miesiąc: Kwiecień 2021

Jak pisze Król?

Świat roi się od niedoszłych pisarzy, ludzi którym zabrakło wiele, albo ciut, ciut do tego aby żyć z pisania książek. Czasami, czysty przypadek decyduje o tym, że zostaje się pisarzem. Jednak ci mądrzejsi, starają się pomóc przypadkowi aby, jeśli nie wyjdzie, móc z podniesionym czołem, powiedzieć: zrobiłem wszystko, co mogłem. Jak pisać. Pamiętnik rzemieślnika od TaniaKsiazka, książka Stephena Kinga, jest właśnie o tym, w jaki sposób sobie pomóc, aby szansa zostania poczytnym pisarzem, nie uleciała jak jaskółka goniąca muchy.

Zdolnym się rodzi, pisarzem się staje

Sam Stephen King jest przykładem powyższej tezy. O tym, ile musiał z siebie dać i jak ciężko pracować, aby stać się tym, kim obecnie jest, czyli ikoną literatury i jednym z najbardziej znanych pisarzy na świecie, wie tylko on. I choć King jest mistrzem przekazywania emocji i opowiadania historii, z pewnością i jemu, trudno byłoby opisać to wszystko z czym musiał się mierzyć i przez co przejść na tej swojej Zielonej mili prowadzącej do sławy i sukcesu.

Stephen King to przykład awansu społecznego jaki staje się udziałem człowieka zdeterminowanego aby odnieść sukces, bo nie ma dla niego innej drogi. Bo pisanie jest nie tyle tym, co chce robić, ale tym, co robić musi, bo tak ma zapisane w gwiazdach. Zaś klęska równa się utratą wszystkiego i prowadzi w linii prostej do  świadomego strąceniem do wanny, w której się właśnie siedzi, włączonej suszarki do włosów.

Pochodzący z niezbyt zamożnej, żeby nie powiedzieć ubogiej, rodziny King miał tylko dwa punkty, na których mógł się oprzeć – kochającą matkę, która kupiła mu pierwszą, używaną maszynę do pisania, oraz pewność, że chce zostać pisarzem. Całą resztę, łącznie z rodzącym się przekonaniem o swoim talencie  zbudował na tej maszynie, swojej potrzebie pisania i ciężkiej pracy. Kiedy lont został podpalony i pracowicie rozwinięty pozostawało już  tylko czekać na, inicjujący wszystkie inne, pierwszy wybuch sukcesu, który nazywał się Carrie.

Słuchajmy, kiedy mistrz radzi

Jak pisać. Pamiętnik rzemieślnika, to książka, którą King chce pomóc wszystkim, pretendującym do roli początkującego pisarza. Nie tylko opisuje swoje własne losy, ale także, na własnym przykładzie, pokazuje jak uniknąć błędów, które stały się jego udziałem. Przedstawia także drogi, jakimi początkujący pisarz powinien podążać, aby znaleźć się jak najbliżej sukcesu. King pisze o żmudnej pracy, ale także ukazuje różne sposoby i możliwości aby praca nie poszła na marne i nie stała się przysłowiową krwią idącą w piach. Autor podkreśla ważną rolę opanowania pisarskiego rzemiosła. Z sobie znaną swadą, pisze o tym, jak ważnym jest przyswojenie zasad tworzących warsztat i opanowanie reguł, bez których nie ma dobrej książki. 

Jak nauczyć się pisać? Bynajmniej!

Jeśli ktoś uważa, że na podstawie tej książki nauczy się pisać, to go rozczaruję. Pozycja ta nie jest poradnikiem typu Jak nauczyć się pisać. Krok po kroku. Nie zostaje się pisarzem jeśli nie ma się iskry Bożej. Grafomanów jest na świecie wystarczająco dużo. Jak pisać. Pamiętnik rzemieślnika, to opowieść o drodze jaką trzeba przejść od uzdolnionego amatora do pisarskiego profesjonalisty, drodze, opisanej przez Stephena Kinga, na własnym przykładzie. Jeśli chcecie pisać, a wiecie, że potrzeba ta jest niezmienna jak wawelskie dzwony, musicie koniecznie nabyć tą książkę i dowiedzieć się jak pisze Król.

 

 

Jak pisać. Pamiętnik rzemieślnika 

Jak pisać. Pamiętnik rzemieślnika (https://www.taniaksiazka.pl/jak-pisac-pamietnik-rzemieslnika-stephen-king-p-1509316.html), jest książką zarówno dla tych, którzy znają powieści Stephena Kinga, lubią jego twórczość, bądź chcą dowiedzieć się czegoś więcej o nim jako o autorze. Ale przed wszystkim jest to książka dla osób, które swoją przygodę z pisarstwem zaczynają i chcą poznać porady oraz techniki niekwestionowanego mistrza horroru jakim jest właśnie Stephen King.

Poradnik, autobiografia, książka dla fanów

Opublikowana po raz pierwszy w 2000 roku książka pod tytułem Jak pisać. Pamiętnik rzemieślnika autorstwa Stephena Kinga, jest książką swego rodzaju unikatową. Książka podzielona jest na trzy części. W części pierwszej autor przybliża czytelnikom swoje dzieciństwo i okres młodości, opisując pierwsze próby pisarskie, późniejsze problemy z alkoholem i narkotykami oraz początek swojej kariery, która zaczęła się od wyrzuconej przez Kinga do śmieci powieści, a która to powieść rozpoczęła jego karierę pisarską. Druga część książki to poradnik dla pisarzy. W tej części King obnaża przed czytelnikami swój warsztat, dzieląc się z nimi przydatnymi poradami, które na pewno przydadzą się początkującym pisarzom. W trzeciej i ostatniej części autor opisuje swój powrót do zdrowia po tym jak doznał wypadku drogowego w 1999 roku i kiedy to był bliski spotkania ze śmiercią oraz walkę jaką toczył sam ze sobą, aby powrócić do swojej największej pasji jaką jest pisanie książek.  

O wspomnianej wyżej unikatowości tej książki, świadczy fakt, że pisarz nie próbuje przybierać maski mentora, nie idealizuje procesu pisania, daje jednak praktyczne wskazówki początkującym pisarzom z ogromną dozą szczerości i humoru. Sprawia to, że owa książka sprawdzi się zarówno jako poradnik dla początkujących literatów, jak również dla osób chcących poznać biografie samego autora. Zawiedzeni nie będą również fani Stephena Kinga, dla których dogłębniejsze poznanie biografii uwielbianego przez nich autora będzie nie lada gratką.

Stephen King – mistrz horroru

Stephen King to amerykański pisarz, urodzony w 1947 roku w Portland. King jest głownie autorem literatury grozy.

Jest jednym z najbardziej poczytnych autorów na świecie. King zasłynął napisaniem w 1974 roku powieścią Carrie, która rozpoczęła jego karierę pisarską. Wśród licznych powieści i zbiorów opowiadań autora do najważniejszych należą:

  • Miasteczko Salem (1975)
  • Lśnienie (1977)
  • To (1986)
  • Oczy smoka (1987)
  • Ręka Mistrz (2008)
  • Dallas ’63 (2011)
  • Joyland (2013)
  • Doktor Sen  (2013)

Stephen King jest również laureatem wielu prestiżowych nagród, między innymi: 

  • “Nagrody Brama Stokera”
  • “British Fantasy Award”
  • “Nagrody Locusa”
  • “Mystery Writers of America”
  • “Hugo Award”
  • oraz “National Book Award”.

 

 

 

Historia pewnego “rzemieślnika”

O ile powieści Stephena Kinga znam bardzo dobrze, bo Mroczną Wieżę zaliczyłem jeszcze w liceum, a od tamtego czasu regularnie czytam każdą wydaną przez tego pisarza książkę (plus klasyka, jak “Lśnienie”, “Miasteczko Salem” i mój ukochany “Smętarz dla zwierzaków”, to o nim samym wiedziałem dotychczas nie wiele. Zmieniła to lektura książki “Jak pisać. Pamiętnik rzemieślnika“.

Nie jestem ignorantem, tylko…

Tutaj muszę przyznać się zresztą, że nigdy nie byłem zbytnio nim zainteresowany. Nie jest to jednak w żadnym wypadku ignorancja, ale fakt, że zazwyczaj czytając książkę danego autora, nigdy nie zastanawiałem się, jako on jest. Jaka jest jego historia? Dlaczego zaczął pisał? Jak doszedł tam, gdzie obecnie się znajduje? Teraz wiem, że przynajmniej w przypadku tego autora, był to błąd. Jeden z tych, którego nie powinienem już nigdy popełnić

No ale po kolei.  “Jak pisać. Pamiętnik rzemieślnika” to jedna z nielicznych książek S. Kinga, których nie zmyślił, tzn. nie jest to żadna fikcja literacka. Pisarz postanowił zmierzyć się ze swoją biografią. Rzeczą niebagatelną, bo przecież nowa o jednym z najlepszych, najważniejszych i najbardziej poczytnych pisarzy popkultury czasów współczesnych.

Narodziny twórcy najlepszych historii

W pierwszej części tej publikacji autor prezentuje czytelnikowi swoją biografię. Otrzymujemy opis zdarzeń, które doprowadziły do narodzin, czyli historię jego rodziców. Następnie wspomina swoje dzieciństwo i relacje pomiędzy poszczególnymi członkami rodziny. Później mamy to, co przyznam szczerze interesowało mnie najbardziej, czyli jego pierwsze próby pisarskie. Dla każdego, kto próbuje lub chciałby w przyszłości spróbować swoich sił w pisarstwie, pokrzepiającym więc będzie fakt, iż także w jego przypadku nie obyło się bez bolesnych porażek. Ta część książki to także jednocześnie prawdziwa kopalnia ciekawostek i anegdot. Nie brakuje tutaj zresztą tematów trudniejszych, niekiedy wręcz bolesnych. Świetnie napisanych, więc czyta się to wszystko przyjemnie i z dużym zaciekawieniem.

Kilka lekcji od mistrza

Druga część to próba zmierzenia się autora z pytaniem, które zawarł tytule swojej książki. Do zadanie podchodzi jednak z dystansem i bez typowego dla takich opisów zadęcia. Opisując poszczególne kwestie związane z pisarstwem sięga do przykładów ze swojego życia i twórczości. Wszystko to okrasza takimi ciekawostkami, jak geneza pomysłu napisania “Buicka 8”, wycięte fragmenty “Worka kości”, czy pierwotne zakończenie ‘Misery”!

Jestem na tak!

Pomysł i jego realizację uważam za jak najbardziej trafione oraz przede wszystkim udane. Po lekturze “Jak pisać…” wydaje mi się, że jeszcze lepiej zaczynam rozumieć twórczość tego autora. Polecam każdemu, a zwłaszcza maniakom S. Kinga. Liczę, że podobną drogą pójdą inni pisarze.